Mam wiele wspólnego z Oliverem Twistem – mówi Roman PolaÅ„ski, reżyser filmu „Oliver Twist” na podstawie powieÅ›ci Karola Dickensa.
Polska publiczność ma jako pierwsza na Å›wiecie oglÄ…dać w kinach „Olivera Twista” w reżyserii Romana PolaÅ„skiego. Za kilka dni film bÄ™dzie miaÅ‚ swojÄ… premierÄ™ w Stanach Zjednoczonych, a później w caÅ‚ej Europie. Zadanie stworzenia bogatego tÅ‚a klasycznej historii Karola Dickensa przypadÅ‚o scenografowi Allanowi Starskiemu. Na plan zdjÄ™ciowy skÅ‚ada siÄ™ pięć ulic, liczne skwery i boczne uliczki. Zbudowano także dzielnice biedoty z Wyspy Jakuba oraz bardziej wytwornÄ… Pentonville.
Magda Kazikiewicz: Dlaczego zdecydował się Pan na sfilmowanie akurat powieści Karola Dickensa?
Roman PolaÅ„ski: ChciaÅ‚em nakrÄ™cić film dla swoich dzieci. ByÅ‚em im to winien. One zawsze byÅ‚y zainteresowane moja twórczoÅ›ciÄ…, ale nie jej tematykÄ…. Na planie „Pianisty spÄ™dziÅ‚y 2 miesiÄ…ce, ale to byÅ‚ dla nich za trudny film. Mam nadziejÄ™, że tym razem sprawiÅ‚em im radość.
MK: Czy trudno było wybrać odpowiedniego chłopca do tytułowej roli? Dzieci często bywają niepokorne. Jaki jest Barney Clark?
RP: Nie szukałem chłopca ładnego czy miłego. Musiał być w pewien sposób atrakcyjny i ciekawy. Posiadać sporo inteligencji i odrobinę melancholii i przede wszystkim charyzmy.
MK: Książka Dickensa ma już 170 lat. Czy jej tematyka nadal jest aktualna?
RP: A czy Biblia się kiedyś zestarzeje? Tematyka, którą porusza Dickens jest uniwersalna, dlatego trafia do współczesnego czytelnika. Los sieroty jest ten sam w każdym rozwijającym się kraju.
MK: Pan – podobnie jak tytuÅ‚owy bohater filmu – wychowaÅ‚ siÄ™ bez rodziców. Czy to byÅ‚ rodzaj terapii?
RP: Na poczÄ…tku w ogóle o tym nie myÅ›laÅ‚em. Dopiero w czasie krÄ™cenia filmu zdaÅ‚em sobie sprawÄ™, że mam w sobie wiele z tego chÅ‚opca. Ja – tak jak on – wiem, co to znaczy iść wiele kilometrów w butach bez skarpetek z poranionymi stopami. Wiem też, jak ludzie odnoszÄ… siÄ™ do dziecka, które nie ma nikogo. Prawie nigdy nie jest to miÅ‚e. Dla sieroty nie jest najgorsze to że jest gÅ‚odny, czy jest mu zimno, ale sam fakt, że nie ma rodziców.
MK: Jakie są Pana najbliższe plany?
RP: Zwykle po filmie wracam do teatru. To pozwala mi na zbliżenie siÄ™ do normalnego życia. KrÄ™cenie filmu to jedno wielkie wariactwo. Obecnie czekam na premierÄ™ „TaÅ„ca wampirów”. PlanujÄ™ też zrobienie sztuki w Paryżu, ale to za kilka miesiÄ™cy.
Autor artykułu: MK