Archiwum Wieczny Tekst

W III lidze piotrkowski okręg reprezentują Piotrcovia Ptak i Stasiak Bak-Pol Gomunice. Obie drużyny schodziły z boiska pokonane. Piotrkowianie rozgrywali mecz na szczycie z Gwardią Warszawa. Dotychczas obie drużyny zdobyły po komplecie punktów i można było mieć nadzieję, że to piotrkowianie pozostaną drużyną bez porażki.

– W całym spotkaniu wypracowaliśmy znacznie więcej sytuacji podbramkowych – mówi szkoleniowiec Piotrcovii Ptak Włodzimierz Tylak.

– Gwardia jednak zaskoczyła nas kontratakami, po których zdobyła dwa gole. Ale do końca sezonu pozostało jeszcze dużo czasu i o tym, kto awansuje, trudno teraz rozstrzygać.

W drużynie z Piotrkowa znacznie więcej można było oczekiwać od doświadczonych Grzegorza Krysiaka i Jarosława Dziedzica. Nadal swojej skuteczności nie może wykazać Grzegorz Walczak, który jako zawodnik Unii Skierniewice był jednym z najskuteczniejszych strzelców.

W Lidzbarku spotkali się dwaj nowicjusze, czyli tamtejsza Polonia i Stasiak Bak-Pol Gomunice. Poloniści dotychczas przed własną publicznością nie rozczarowali. Wygrali ze stołecznymi drużynami po 2:0. Teraz pokonali gomuniczan. O ich sukcesie zadecydował rzut karny.

– W meczu z Polonią byliśmy przeważającą stroną przez 60 minut – mówi trener Stasiaka Bak-Pol Sławomir Krawiec. – Niestety, niepotrzebnie się wystraszyliśmy przed spotkaniem, chociaż na pewno nie byliśmy faworytami.

Autor artykułu: p.płom.

Piękna pogoda, licznie zgromadzona publiczność i wiele atrakcji sprawiły, że sobotni piknik lotniczy zaliczyć trzeba do bardzo udanych imprez. Wszyscy chętni mogli np. obejrzeć skoczków spadochronowych przez wizjer telemetra (na zdjęciu).

Były też pokazy: wyszkolenia psów policyjnych, umiejętności strażaków, kawalerii konnej, a także występy zespołów. Piknik zakończyło wspólne ognisko. Sobotnią imprezę zorganizował Aeroklub Ziemi Piotrkowskiej

Autor artykułu: oby

Są jeszcze miejsca na wielu kierunkach studiów, w tym dziennych, wieczorowych i zaocznych na Politechnice Łódzkiej, zaocznych i wieczorowych w Uniwersytecie Łódzkim, oraz na studiach licencjackich na Akademii Medycznej w Łodzi.

Na Politechnice Łódzkiej nabór chętnych w drodze konkursu świadectw potrwa aż do 4 września. Wolnymi miejscami na studiach dziennych dysponują włókiennictwo, papiernictwo i poligrafia, inżynieria materiałowa przy wydziałach chemicznym i mechanicznym oraz ochrona środowiska w Sieradzu. Jest też sporo miejsc na kierunkach studiów zaocznych, a także na dwóch wieczorowych – informatyce na wydziałach fizyki technicznej oraz informatyki i matematyki stosowanej.Można się też ubiegać o miejsca na architekturze i urbanistyce.

– W drugiej turze konkursu świadectw nie zgłosili się chętni na architekturę, choć pozostało tam jeszcze dwadzieścia wolnych miejsc – mówi dr Wojciech Pyć, pełnomocnik rektora PŁ do spraw rekrutacji.

Na studentów wciąż czeka Uniwersytet Łódzki. Można jeszcze składać dokumenty na zaoczną chemię i fizykę (do 12 września), zaoczne i wieczorowe studia licencjackie na matematyce o specjalności informatycznej (odpowiednio do 12 i 10 września), zaoczną matematykę o specjalności informatycznej oraz zaoczną historię i etnografię w Kolegium UŁ w Sieradzu (odpowiednio do 10 i 14 września).

Nadal przyjmowani są też chętni na zaoczne i wieczorowe studia zarządzania i marketingu Wydziału Zarządzania UŁ oraz niektóre zaoczne magisterskie studia uzupełniające.
Akademia Medyczna w Łodzi do 14 września przyjmuje dokumenty na dzienne licencjackie studia pielęgniarskie, zaoczne licencjackie medycyny ratunkowej, wieczorowe licencjackie fizjoterapii oraz wieczorowe i zaoczne techniki dentystycznej.

Do 4 września w Akademii Medycznej można składać papiery na wieczorowe i zaoczne studia kosmetyczne.

Autor artykułu: (pas)

Tego jeszcze nie było.
U miejskiego rzecznika konsumentów w Łodzi interweniują ludzie, którzy czują się oszukani przez… Związek Obrony Konsumentów (ZOK).

– Mamy wiele skarg, że związek uzależnia podjęcie pomocy od darowizny na jego rzecz. Do tego są sygnały, że przyjętych spraw się nie załatwia – mówi Zbigniew Nowakowski, miejski rzecznik konsumentów.

Na drzwiach do siedziby ZOK przy ul. Piotrkowskiej 33 wisi tablica, z której jasno wynika, że związek pomaga konsumentom bezpłatnie.

Toyota z odpryskami

Na toyocie Grażyny Grzejszczak pojawiły się liczne odpryski lakieru, a serwis nie chciał uznać reklamacji.
– Zadzwoniłam po pomoc do Związku Obrony Konsumentów – opowiada pani Grażyna.
– Umówiłam się z panem Adamem N. na rozmowę w siedzibie związku. Tam od studentów prawa, odbywających praktyki w ZOK, usłyszałam, że związek ma kłopoty finansowe i pobiera opłatę w wysokości 0,5 procent od wartości reklamacji, natomiast pomoc przy napisaniu pisma procesowego kosztuje 75 złotych. Pan N. dodał, że powinnam zapłacić za prowadzenie sprawy 2.200 złotych. Za taką sumę polakierowałabym sobie samochód i nie potrzebowałabym reklamacji!

Ostatecznie pani Grażyna umówiła się, że zapłaci 250 złotych. Najpierw dała 120 złotych, a następnego dnia przyszła do ZOK po pismo do Toyoty i by wpłacić resztę. Pan N. tłumaczył się, że nie zdążył przygotować pisma.

– Domagał się ode mnie zaległej reszty. Dałam mu. Potem rozmawiałam z nim wielokrotnie telefonicznie, ale zawsze tłumaczył się, że jest bardzo zajęty, ale zajmuje się moją sprawą. Do tej pory nic nie zrobił, a od czerwca minęło już sporo czasu…

Agnieszka K. z Łodzi (nazwisko do wiadomości redakcji):

– Zgłosiłam się we wrześniu z mężem do pana N. z reklamacją domu, który kupiliśmy z wadami. N. wycenił, że wartość reklamacji wynosi miliard, a my mamy zapłacić mu od tego 10 procent. Potem powiedział, że prezes zgodził się na 5 procent. W sumie doszliśmy do 2 tysięcy. Płaciliśmy, bo początkowo pan N. próbował coś robić w naszej sprawie. Niestety, nic konkretnego nie zrobił. Sami układamy się teraz z firmą, która sprzedała nam dom. Dwa tygodnie temu wycofaliśmy panu N. pełnomocnictwo i zażądaliśmy zwrotu 2 tysięcy zł.

Od obrońcy do obrońcy

Podobnych skarg do miejskiego rzecznika konsumentów wpłynęło więcej. Pewnemu bezrobotnemu założono wadliwe okno. Według niego, za samo obejrzenie okien pan N. z ZOK zażądał 150 złotych. Bezrobotny zaczął lamentować i „darowiznę” opuszczono do 100 złotych. Rzecznikowi poskarżył się też Włodzimierz B. z gminy Aleksandrów, że pan N. zażądał od niego 300 zł darowizny za załatwienie reklamacji stolarki okiennej.

– Bezrobotna Janina B. z Łodzi złożyła u nas oświadczenie, że nie stać jej było na 50 złotych darowizny na rzecz ZOK. więc związek skierował ją… do Klubu Federacji Konsumentów, bo tam załatwiają sprawy bezpłatnie – mówi Nowakowski.
Poproszony przez miejskiego rzecznika konsumentów o opinię mecenas Paweł Wyrwas nie ma wątpliwości, że Związek Obrony Konsumentów żąda od klientów pieniędzy bezprawnie.
– Pieniądze za wykonaną usługę czy pomoc klientowi w załatwieniu reklamacji są zapłatą, a nie żadną darowizną – uważa mecenas Wyrwas.

Iwona Zaczek, rzecznik prasowy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie:
– Jeżeli ZOK reklamuje się, że pomaga konsumentom nieodpłatnie, a uzależnia pomoc od wpłaty pieniędzy, budzi to nasze zaniepokojenie. – Skoro ZOK chce zarabiać na prowadzonych sprawach, niech zarejestruje się jako firma, a nie ogłasza, że pomaga bezpłatnie – uważa Zbigniew Nowakowski.

Piotr Siech, obecny prezes ZOK: – Nie znam sprawy.
Miejski rzecznik konsumentów: – Wysłałem panu Siechowi wszystkie dokumenty, które dotyczą tej sprawy i jesteśmy już umówieni na rozmowę.

Spokojne sumienie prawnika

Adam N. jeszcze dwa lata temu był prezesem związku, a
obecnie jest doradcą.

– Nie będę się wypowiadał w sprawie pani Grzejszczak, bo nie znam treści jej skargi – zastrzega się. Nie godzi się na nagrywanie wypowiedzi. – To prawda, prosimy konsumentów o darowizny na rzecz związku, gdyż znikąd nie dostajemy dotacji – mówi Adam N. – Zgodnie z prawem, jako stowarzyszenie możemy przyjmować darowizny. Mówimy ludziom, że nie jesteśmy w stanie od razu załatwić wszystkich spraw, bo jest nas tylko troje. Sam prowadzę 250 spraw. Od dwóch lat nie mam za to grosza. Rocznie załatwiamy około 5 tysięcy spraw. Adam N. pokazuje pełne półki teczek.

– Ale nie jest tak, że nie zajmiemy się skargą, jak nam konsument nie wpłaci – zastrzega. – Oczywiście, jak widzimy, że ktoś jest zamożny, podjeżdża drogim samochodem, to przepraszam bardzo, ale stać go na adwokata…

– Ale przecież na drzwiach jest tabliczka, że pomagacie bezpłatnie!

– Porad telefonicznych udzielamy bezpłatnie – wtrąca młody prawnik Michał Wojtysiak. – Dzięki tym darowiznom, możemy prowadzić sprawy ludzi, których nie stać na zapłacenie. Dlatego mam spokojne sumienie, że przyjmujemy darowizny.
– W tym roku pieniędzy odmówili nam wszyscy: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Urząd Miasta, Wojewódzki, Marszałkowski i wszystkie starostwa – mówi oburzony N. – Tego, że nie pomoże nam Urząd Ochrony Konkurencji, nie zawaham się nazwać draństwem!

W grubej księdze, którą ZOK chwali się dziennikarzom, są wpisane podziękowania od zadowolonych klientów. Adam N. prosi reporterkę „Dziennika” do sąsiedniego pokoju:

– Zadzwoniłem do naszej klientki i ona pani zaraz powie, że wpłaciła dobrowolnie darowiznę i jest zadowolona z naszych usług.

Anna Kosiakiewicz, konsumentka:
– Tak, jestem zadowolona z prowadzonej przez ZOK sprawy. W miesiąc po gwarancji zaczął mi szwankować silnik w samochodzie. Dałam do kasy związku darowiznę w wysokości 2 tysięcy złotych. Opłacało mi się to bardziej niż iść do adwokata. Sprawa została załatwiona.

Atmosfera robi się coraz bardziej gorąca. Co rusz dzwonią telefony od konsumentów. Adam N. zapewnia interesantów, że sprawa jest w toku, ale teraz nie może rozmawiać. Nagle zastawia drogę krzesłem reportece „Dziennika”:
– Pani stąd nie wyjdzie! Ja jeszcze nie skończyłem!
Po czym powtarza to, co już mówił.

O krok przed zamknięciem

O ZOK pisaliśmy już w minionym roku. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie, finansujący związek, krytycznie ocenił wówczas jego działalność i wstrzymał dotacje. ZOK-owi zarzucono brak gospodarności, nierzetelny sposób dokumentowania poradnictwa i nieprzekazywanie comiesięcznych rozliczeń finansowych.

Jak twierdzi Jacek Herde, dyrektor Departamentu Polityki Konsumenckiej w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów, podczas inspekcji pracownicy urzędu obliczyli, że związek udzielił 550 porad i interwencji telefonicznych, natomiast w sprawozdaniu ZOK było prawie dwa razy więcej!
Ówczesny prezes Adam N. mówił dziennikarzom, że jest inwalidą pierwszej grupy i kiedy kasa związku była pusta, z własnej renty opłacał najpilniejsze wydatki.

Prezes N. liczył na poparcie samorządu i zmianę stanowiska UOKiK. Doczekał się jedynie ostrej krytyki. Nowy zarząd ZOK, wybrany na lipcowym walnym zgromadzeniu, potwierdził nieprawidłowości w działalności ZOK. Członkowie zaczęli składać rezygnacje. We wrześniu poważnie zadłużony ZOK zawiesił działalność. UOKiK uznał, że pieniędzy na działalność nie przyzna, konsumenci nie poniosą jednak wielkiej straty, gdyż w Łodzi działają jeszcze inne organizacje służące im bezpłatną pomocą.

Nagle nadeszło wsparcie Urzędu Marszałkowskiego. Uznano, że nie można dopuścić do likwidacji tak zasłużonej instytucji. Urząd Marszałkowski przyznał związkowi 5 tysięcy złotych dotacji, licząc, że nowe władze przywrócą dobre imię tej organizacji. Od ubiegłego roku znów słyszy się o darowiznach, których wymaga się od klientów.

„A może to zawiść?”

Miejski rzecznik konsumentów wystąpił z pismem do Związku Obrony Konsumentów o zwrot pieniędzy Grażynie Grzejszczak i zaprzestanie praktyki wymuszania opłat za świadczone usługi.

– Zażądaliśmy też od ZOK cennika usług i wyjaśnienia, w jakiej formie związek rozlicza się z otrzymywanych od konsumentów wpłat z organami podatkowymi – dodaje rzecznik Zbigniew Nowakowski. – Niestety, w piśmie przysłanym przez prezesa ZOK, Piotra Siecha, nie ma tych wyjaśnień.

W piśmie tym czytamy natomiast: „Ze strony miejskiego rzecznika konsumentów spotyka nas najogólniej określając niechęć, jeżeli nie wręcz wrogość. A może to zawiść, że biuro MRK mając dobre uposażenie pracuje w godzinach 8 – 16, podczas gdy ZOK pracuje w godzinach 7.30 – 19?”

Prezes Siech ma też pretensje do rzecznika, że negatywnie nastawił do ZOK byłego prezydenta Łodzi i członków zarządu miasta, a w wywiadach prasowych krytykuje związek, radząc likwidację ZOK.

– Nie kieruję się zawiścią – oponuje Nowakowski. – Jeżeli przychodzą do mnie skargi od konsumentów, muszę zareagować.

Autor artykułu: Joanna Leszczyńska, Anna Rojek

Żeby zaspokoić apetyty łódzkiej lewicy na stanowiska, potencjalny premier Leszek Miller musiałby jej oddać połowę Rady Ministrów.

Premier Leszek Miller, minister finansów Marek Belka, minister rolnictwa Roman Jagieliński, wiceminister spraw wewnętrznych Zbigniew Sobotka, wojewoda łódzki Krzysztof Panas. Im bliżej wyborów, tym głośniej mówi się o przyszłych posadach polityków z regionu łódzkiego związanych z SLD. A lista jest znacznie dłuższa.

– Trzeba najpierw dobiec do mety, a potem rozmawiać o wynikach – twierdzi Leszek Miller. – O sprawach personalnych nie będę rozmawiał do 23 września. Czy mogę dziś powiedzieć jednoznacznie, że to my będziemy tworzyć rząd? Przyznaje jednak, że na temat ewentualnych kandydatów na posady rządowe myśli już od dawna. I zapewnia, że rozmowy zacznie dopiero po wyborach.

Wstrzemięźliwość szefa Sojuszu jest zrozumiała: jeśli SLD nie zdobędzie ponad połowy miejsc w parlamencie, będzie musiał poszukać koalicjanta i odstąpić mu kilka tek ministerialnych i innych posad rządowych zaklepanych wcześniej dla SLD. Po drugie, SLD nie idzie do wyborów jako samodzielna partia.

Zawiązano szerokie porozumienie i kawałek tortu trzeba odkroić choćby dla Unii Pracy czy Partii Ludowo-Demokratycznej, kanapowej partyjki Romana Jagielińskiego.

Apetyt jest ogromny

O tym, kto i na jakim stanowisku zasiądzie, w pierwszej kolejności decydują najwyższe gremia SLD. Łódzka lewica wiąże z tym wielkie nadzieje, bo przewodniczący Miller właśnie stąd startuje do parlamentu. Z jednej strony znakomicie się składa, bo lider świetnie ich zna. Z drugiej strony – wręcz fatalnie (dla niektórych), i to dokładnie z tego samego powodu.

Apetyt na ministerialne stanowiska wśród łódzkich polityków lewicy jest ogromny. Niektórzy już kilka miesięcy temu w czasie towarzyskich spotkań sami puszczali plotki na swój temat. Gdyby się miały sprawdzić, niemal połowa Rady Ministrów musiałaby się składać z osób związanych z województwem łódzkim. Mówiono już o ministrach: zdrowia, transportu, finansów, skarbu, rolnictwa, gospodarki, spraw wewnętrznych.

„Przyszłym ministrom” szybko jednak zrzedły miny, kiedy od początku tego roku swoje stanowiska stracili marszałek województwa i prezydent Łodzi. Wielu nie mogło w to uwierzyć. SLD, który rządzi samodzielnie w Łodzi, sam zmienia prezydenta? To był sygnał dla wszystkich, że w SLD nic nie jest na stałe i stanowisko zawsze można stracić. Czarny scenariusz dla niektórych osób powtórzył się kilka tygodni temu, kiedy zakończono układać listy kandydatów do parlamentu. W Łodzi zabrakło na nich senatora Zbigniewa Antoszewskiego oraz posła Pawła Jankiewicza.

Wersja oficjalna: obaj panowie sami wycofali się z wyborów.
Wersja nieoficjalna: senator nazbyt często i głośno krytykował szefostwo partii, a poseł niewiele zrobił w ostatniej kadencji dla dobra partii.
Senator Antoszewski ma jednak dużo szczęścia; niewykluczone, że w przypadku wygranych wyborów otrzyma posadę ambasadora Polski na Białorusi. Sam bardziej zainteresowany jest teką ministra sportu, ale na nią nie ma szans. Poseł Jankiewicz najpewniej wystartuje w wyborach na szefa SLD w Łodzi, które powinny odbyć się już w październiku.

Kto ma szansę?

Wśród łódzkich polityków SLD największe szanse na ministerialną tekę miał profesor Marek Belka, oczywiście w resorcie finansów. Kilka dni temu jednak sam oświadczył, że w obecnej sytuacji gospodarczej w tej roli nie bardzo się widzi. „Nie mam pomysłu, jakiego rodzaju kompromis zaproponować Radzie Polityki Pieniężnej, żeby ta w znaczący i radykalny sposób zmieniła swój kurs. Nie mając takiego pomysłu, nie bardzo też widzę siebie w przyszłości na stanowisku ministra finansów, o czym się publicznie spekuluje. Moja decyzja o wycofaniu się z tego wyścigu jest już bardzo bliska” – napisał parę dni temu w tygodniku „Polityka”.

Czy polskie finanse wyglądają już tak źle, że nie ma chętnego do ich naprawy? A może Marek Belka kokietuje szefostwo SLD? Wiele bowiem mówi się o tym, że profesor dla wzmocnienia swojej pozycji, oprócz ministerialnej teki, myślał również o stanowisku wicepremiera. A na to ponoć, przynamniej na razie, zgody nie ma.

Przy obsadzie funkcji ministra rolnictwa wymieniane jest jedno nazwisko – Roman Jagieliński. Kilka lat temu po odejściu z PSL założył Partię Ludowo-Demokratyczną, którą kieruje do dziś. Za mistrzowskie można uznać posunięcie szefa PLD, który podpisał porozumienie przedwyborcze z SLD.
Jagieliński ma niemal pewny mandat poselski (druga pozycja na liście SLD w okręgu piotrkowskim), zaś Sojusz może pokazać wiejskiemu elektoratowi chłopa z krwi i kości.
Teka ministra rolnictwa dla Jagielińskiego zależy jednak od wyniku wyborczego. Gdyby SLD przyszło układać się z PSL, ludowcy za nic nie zgodzą się na oddanie rolnictwa Jagielińskiemu.

Niemal pewna jest ministerialna posada posła Zbigniewa Sobotki, lidera piotrkowskiej listy. Najpewniej wróci na stanowisko, które zajmował w czasie poprzednich rządów lewicy, czyli wiceministra spraw wewnętrznych i administracji.

Nadal otwarta jest sprawa ministerialnej przyszłości Andrzeja Pęczaka, szefa SLD w województwie łódzkim. Choć wielu jego partyjnych kolegów głośno go krytykuje i najchętniej przenieśliby posła w stan spoczynku politycznego, to ich lider ma jednak silną pozycję.
O jego losie zadecydują wyborcy w okręgu sieradzko-kutnowskim, gdzie poseł otwiera listę. Jeżeli Pęczak zdobędzie tam duże poparcie, udowodni swoją siłę i samodzielność. Wygrana Pęczaka będzie dowodem jego pozycji lidera partii w regionie.

Trudno byłoby mu to udowodnić na liście łódzkiej, gdzie liderem jest Leszek Miller. Nieprzypadkiem mówi się, że łódzcy posłowie dostają się na Wiejską na jego plecach. Dla przykładu 4 lata temu na Millera głosowało ponad 124 tysiące osób, a Krzysztofa Baszczyńskiego poparło niecałe 3 tysiące wyborców. Andrzej Pęczak zdobył wówczas blisko 9 tysięcy głosów. Jak będzie w tym roku?

Prezydent wojewodą?